เจอกันวันที่ เลสเตอร์ซิตี้ ทีมคนไทยได้แชมป์บอลอังกฤษ

bangkok911

ตอนที่ 1 ( ก็แล้วกันนะ)

            7 พฤษภาคม. 2559 เป็นวันแรกที่ทีมฟุตบอล เลสเตอร์ซิตี้ได้เป็นแชมป์ฟุตบอลพรีเมียร์ลีก และเป็นวันที่ผมเจอเธอคนนี้ ที่จำได้แม่นเพราะวันนั้นเป็นวันฉลองแชมป์ในประวัติศาสตร์หลายอย่างของฟุตบอลอังกฤษที่นักเล่นไร้ชื่อ และเป็นทีมที่คนไทยเป็นเจ้าของ  หลังจากที่ดูบอลไปเฮฮากับการฉลองแชมป์ ผมก็มองไปเห็นเธอคนหนึ่งใส่ชุดแซกซ์สีดำคอลึก ชำเลืองเห็นนมประมาณ 1 ใน 4 ของเต้า

หืมมมมผมไม่ได้สังเกตเห็นว่าเป็นรูปค้างคาวสีดำ (ซึ่งตอนหลังเธอยืนยันกับผมว่าเป็นค้างคาวสีดำ จะพูดจริง หรือติดตลกก็ไม่ทราบว่าผมไปลบหลู่หรือไม่ ถ้าผมบอกว่าไม่เชื่อว่ามันเป็นค้างคาวเลย) ที่เกาะอยู่บนราวนมด้านซ้ายฝั่งในของเธอ ด้วยความสัตย์จริงผมมองมันเป็นเหมือนเหยี่ยวตัวทรงพลังกำลังเหยียบอยู่บนลูกโลกซึ่ง ลักษณะเหมือนมันกำลังกระพือปีกเป็นพัก ๆ มากกว่า

มองเห็นแล้วอยากโดนเหยี่ยวกางปีกตบเข้าที่แก้มทั้งสองข้าง ไม่ก็งับหัวเหยี่ยวให้หายไปในปากซะจริง ๆ   ส่วนชายกระโปรงเวลานั่งก็สั้นซะเสมอ... เพิ่งมารู้ภายหลังว่าเธอไม่ได้เซฟด้วยขาสั้นเลยสิ ถ้าถลกขึ้นไปลานประลองก็เปิดกว้างทันที มีเพียงลูกไม้บางๆ กั้นอยู่เท่านั้นเอง

          วันนั้นเธอมานั่งที่ร้าน... (ขอปิดบังชื่อร้านละกัน เพราะเธอมักไปนั่งที่ร้านนี้ประจำ) ซึ่งเป็นร้านลักษณะกินดื่ม มีดนตรีสดแสดง เธอสั่งน้ำผลไม้มาบรรจงจิบและเลียริมฝีปากเบา ๆ อยู่อย่างเดียวดาย

และขณะหนึ่งนั้นเธอก็หันเหลือบชายตามาทางผมซึ่งกำลังส่งกระแสจิตไปสัมพัสอะไรสักอย่างในตัวเธอเป็นแน่
ซึ่งผมนั่งอยู่เยื้องกับโต๊ะเธอคนนั้นประมาณ 7 เมตร ตอนแรกผมนั่งอยู่กับเพื่อนสองคน แต่พอดีเพื่อนผมติดธุระต้องทำงานจึงขอกลับก่อนประมาณตอนเที่ยงคืน
ผมจ้องมองเธออยู่นาน แต่เธอก็เหมือนมองแว๊ปมาที่ผมแล้วผ่านไปประหนึ่งว่าไม่ได้สนใจใยดีอะไรกับผมเอาเสียเลย

         ผมรวบรวมความกล้าประมาณ 88 รอบ  เพราะผมไม่เคยเข้าไปทักหรือจีบผู้หญิงในร้านเหล้ามาก่อน

ผู้เข้าชม

หากสนใจน้องๆในเว็บและน้องๆในกลุ่มไลน์ VIP กดแอทไลน์เพื่อสมัครสมาชิกได้เลยคะ

colorsm

goooooooooooooooood

panamara

เยี่ยมเลย..อยากเจอแบบนี้บ้างจัง

bangkok911

]ขณะที่คุยกันผมสบตาเธอแทบจะตลอดเวลา มีแอบเผลอมองดูนมเธอเป็นช่วง ๆ  “ไม่กินเหล้าเหรอ” “ปกติก็กิน แต่วันนี้ไม่อยาก”
ผมก็ฟังเธอไปเรื่องจนมาสะดุดอยู่ช่วงหนึ่งที่เธอบอกว่าเธอเป็นคนกินเจ ไม่กินเนื้อสัตว์เลย และนับถือศาสนาพุทธมาก โดยเฉพาะท่านยมบาล (น่าจะเป็นที่มาที่ทำให้เธอใช้นามแฝงตัวเองว่า ยม)

“กินเจแต่กินเหล้าได้อยู่ใช่มั้ย” ผมถามเธอ เธอตอบว่า “กินได้สิ เพราะเหล้าก้มาจากพืช แต่วันนี้ยมไม่ดื่มคะ” คำตอบของเธอทำให้ผมอึ้งไป 2-3 วินาที
เพื่อเคี้ยวสิ่งที่เธอกำลังบอกผมว่ากินเหล้าไม่ผิดหรอกเพราะมันมาจากพืช ฆ่าสัตว์บาปกว่าตั้งเยอะ  (นีจะเอาฮาดีป่ะเนี่ย)

แต่ขณะที่กำลังคุยอยู่นั้น เด็กในร้านคนหนึ่งก็เดินกำขวดเบียร์เดินตรงมาที่ผม และเขม่นมองที่ผมไม่วางตา พอมาถึงตรงหน้าผมมันก็พูดว่า....
          “พี่ค้าบ เบียร์พี่เหลือครับ” แล้วยกมืออีกข้างขึ้นมาบอกว่า “นี่ ใช่โทรศัพท์พี่ด้วยใช่ป่ะครับ”  “ใช่ครับ ขอบคุณมากคับ” ...เฮือก กูเกือบวิ่ง แล้ว แสรดดดดด
…ยอมรับว่าเด็กที่ร้านนี้บริการดีพอสมควร

          กลับมาที่น้องยมเธอคุยเกี่ยวกับเรื่องความเชื่อของเธอสักพัก ช่วงนั้นผมก็ได้แต่พยักหน้า ลักษณะการพูดของเธอจะพูดไปเรื่อย ๆ เรื่องราวไม่ค่อยประติดประต่อ (หรือผมตามไม่ทัน เพราะสาระวัน สาระวันกะจะส่องเต้านางกันแน่ก็ไม่รู้)

วนอยู่กับเรื่องยมบาล พระเจ้า พระพุทธเจ้า เรื่องคนที่อิจฉาเธอเพราะเธอกินเจจนเอาปืนมายิงเธอแต่เธอรอดมาได้ บลาๆๆๆ ยิ่งฟังเธอผมยิ่งพิศวงงงงวย
สักพักก็มีแว้นซ์ทั้งหลายที่อยู่หน้าร้านเริ่มอยากออกกำลังกายกัน โดยการโยนขวดไปมา ฝ่ายหนึ่งหนีขึ้นแทกซี่ อีกฝ่ายยังตามไปกระโดดถีบรถ
ยมเองก็วิ่งออกไปดูพร้อมกับเปรยกับผมอย่างจริงจังว่าสงสัยท่านยมบาลจะมาเอาคนไปอยู่ด้วย ส่วนผมฟังเสร็จก็รีบขยับกายไปแอบอยู่หลังเสาเพราะกลัวโดนลูกหลง (กำ เมิงจะมาเสียวอะไรกันที่นี่วะเนี่ย)

สุดท้ายแทกซี่ก็ฝ่าวงล้อมไปได้ ยมเดินกลับมาและขอตัวไปห้องน้ำ กลับมาก็ขอตัวกลับโดยบอกกับผมว่า “ยมจะกลับแล้ว ยมไม่ไปกับเธอนะ”
เธอยืนยันอยู่อย่างนั้นแม้ว่าผมอาสาจะขับรถ (กระบะสุดหรู) ไปส่งเธอก็ตาม แล้วเดินจากไปรอรถแทกซี่ตรงทางขึ้นรถไฟฟ้า ผมวิ่งตามไปขอเบอร์แต่เธอก็ไม่ให้ ผมจึงเดินออกมา คล้อยหลังหน่อยก็มีผู้ชาย 2-3 คนเข้ามาคุยกับเธอแต่เธอก็ไม่ไปด้วย

..นั้นเป็นเหตุการณ์ที่ผมได้เจอเธอครั้งแรก การพลาดครั้งนี้มันทำให้ผมต้องไปหาที่ระบาย (หากเป็นความร้อน ผมว่าปรอดแตกแน่ ๆ )  ผมจึงออกเดินทางไปยังสนามหลวงด้วยตัวเอง (ในห้องน้ำ) กำสายชักจนสายว่าวขาดร่วงโรย เป็นอันเสร็จกิจ (หนิหื่นหรอเนี่ยพ่อคุ๊นนนน)

สิ่งที่ผมเรียนรู้ครั้งนี้คือ ผมไม่เสียใจเลยที่ปิดเกมส์ไม่ได้ หรือไม่ได้แม้กระทั่งเบอร์โทร กลับกันผมกลับรู้สึกดีใจที่ผมมีความกล้าเข้าไปคุยกับเธอ
และผมว่ามันมีเทคนิคอีกอันที่ทำให้ผมไม่รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น  คือ

การที่เราสามารถเลือกที่จะตอบสนอง (เศร้าเสียใจ, เสียเซลฟ์, เฉยๆ, ดีใจเพราะมองว่ามันเป็นบทเรียน ฯลฯ) ต่อสิ่งเร้า (การโดนปฏิเสธ) ได้ จะเห็นได้ว่ามีตัวเลือกในการตอบสนองมากกว่าหนึ่ง ดังนั้นผมจึงเลือกที่จะดีใจและมองมันเป็นบทเรียน ประมาณนี้คับ

          ...เดี๋ยวมาต่อนะครับ เพราะผมมีโอกาสเจอเธออีกครั้งในร้านเดียวกันนี่แหละ ความจริงที่เปิดเผยออกมามันทำให้ผมช็อคพอสมควร
แต่ผมก็ปกป้องตัวเองไม่ได้ เพราะผมกลายเป็นคนมากน้ำใจไปแล้ว ก็เลยต้องร้องเพลงนี้ “รู้เค้าหลอกแต่เต็มใจให้หลอก”..

kurosaki

จินตนาการตาม เหนภาพเลยทีเดียว

foreplay

ครับผม

et2499

เยี่ยม......

bangkok911

  ต่อนะครับ ไม่นึกว่าจะเงียบเชียบขนาดนี้ โดน GOD ย้ายห้องให้เรียบร้อย ผมก็ไม่ทราบว่าห้องไหนเหมาะสมที่จะเล่าเรื่องแบบนี้ ต้องขออภัยจริง ๆ หากอ่านกันไปแล้วไร้สาระไปบ้างครับ

             ...ยิ่งเขียนยิ่งยาว มีน้ำซะมาก เทคนิคมีนิดเดียว เพราะผมกะจะให้มันเป็นบันทึกเกี่ยวกับผู้หญิงคนแรกที่ผมเข้าไปคุยด้วย...

          เริ่มเลยนะครับ เสาร์ที่ 14 พฤษภาคม 2559 นัดกับเพื่อน 2 คนไปแช่ง เอ้ย! ชมเกมส์พรีเมียร์ลีกกับร้านเดิม (บทสรุปก็ค่อนข้างน่าพอใจ ทำให้ไฮเนเก้นรสนุ่มเพิ่มขึ้นอีก 30 เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากอะไรนั้น หึ หึ ...) โดยตัวผมเองนั้นก็คาดหวังนิด ๆ ว่าจะได้เจอยมอีกครั้งคงจะดีไม่น้อย ซึ่งก็ อืมฝันเป็นจริงจนได้สิน่า ผมได้เจอเธอจริง ๆ เธอเข้ามาร้านประมาณ 3 ทุ่ม ผมสังเกตเห็นตั้งแต่แรกที่เธอเดินเข้าไปนั่งโต๊ะ เพราะเธอเลือกนั่งโต๊ะหน้าจอโปรเจ็คเตอร์พอดี ซึ่งอยู่ห่างจากผมประมาณ 5-6 เมตร การแต่งตัวยังไม่ทิ้งคอนเซ็ปต์เดิมคือ โชว์นม!   ด้วยชุดแซกต์สีน้ำเงิน ตัดกับผิวสีขาวผ่องของเธอได้อย่างชวนมอง แต่วันนี้พิเศษกว่าเพราะมีเปิดหลังซะโล่งเผยให้เห็นลายอาร์ตเต็มหลัง ลายอะไรบ้างนั้นไม่ขอบอกนะครับ (อืมมมนี่จะว่าดอกอะไรก็ไม่รู้นะมันมืดเลยบอกไม่ได้ ฮ่า ๆ ) แต่มีหลัก ๆ อยู่ 3 ลาย ซึ่งน่าจะสักตามความเชื่อทางไสยศาสตร์ไทยที่มักเห็นคนที่ชอบทางนี้สัก และไม่ใช่ลายสักเอาสวยงามทั่วไป ความสั้นของชายกระโปรงก็ไม่ต่างไปจากเดิม เอาวะขอลุ้นกันอีกสักรอบ ว่าผลจะออกมาเป็นไง เราจะแพ้ทางเหมือนเดิมหรือเปล่าหนอ

          เอาหล่ะ คราวนี้ผมใช้เวลารวบรวมความกล้าไม่ถึง 88 รอบ เพราะเริ่มจะรู้สึกว่าเจนสนามนิดๆหล่ะ (88 รอบเลยผมยอมรับว่าไก่อ่อน) นั่งดูลาดเลาซักพัก ก็กำหนดอดกลั้นในใจว่าจะเข้าตีประมาณ 4 ทุ่ม พร้อม ๆ กับเสียงนกหวีดเริ่มเขี่ยบอลระหว่างแมนซิกับโบลตัน เพื่อดูว่าระหว่างแมนซิกับผมใครจะยิงประตูได้ก่อนกัน ซึ่งผมแพ้คับ แมนซิแรงไม่หยุด ฉุดยากมั่ก ๆ
          เมื่อใกล้เวลา มีลมแผ่วเบาพัดมาโชยใบหน้า ถือเป็นนิมิตหมายที่ดี เหมาะแก่เวลาเข้าตี ผมจึงหยิบมะขามเปียกมาจิ้มเกลือกินเพื่อข่มนามข้าศึก โฮ้ย! ขออภัยพลาด ฮ่า ๆ

           โทดทีอ่านนิยายมากไปหน่อย  ผมกระดกน้ำอมฤติย้อมใจ และถืออีกแก้วไปเป็นเพื่อน เดินอ้อมไปด้านหน้าเธอเพราะเธอนั่งหันหลังให้กับโต๊ะที่ผมนั่งอยู่ สังเกตว่าผู้ชายหลายคนในร้านมองมาที่ผม (ภูมิใจฉิ๊บบบหาย) ผมนั่งลงและยิ้มให้ เธอทำหน้าเหมือนจำผมได้ (มั้ง เข้าข้างตัวเองไว้ก่อนแหละ) ก็ถามเธอว่าจำผมได้มั้ย เธอก็บอกว่าจำได้ ก็คุยกันไปเรื่อย ๆ แต่ส่วนใหญ่ผมจะอืม อือ ไปตามเรื่อง แล้วสายตาผมเหลือบไปเห็นต้มยำหม้อไฟที่เธอสั่งมากิน ก็เลยใช้ช้อนตักควานดูว่ามีเนื้อสัตว์มั้ย ปรากฎว่าตักเจอหอยแมลงภู่ครับ! ผมจึงมองหน้าเธอ เหมือนเธอก็รู้ว่าผมจะพูดอะไร...ใช่ครับ เธอบอกว่าหยุดกินเจแล้ว แต่เธอให้เหตุผลว่าพระเจ้าไม่ว่าไรหรอก เพราะเธอกินเจมานานแล้ว ความดีที่สั่งสมมามันจะช่วยให้ไม่ผิดบาปหากกินเนื้อสัตว์ อืม! ผมก็คิดค้านในใจ แต่ไม่อยากเถียงให้แธอเสียอารมณ์ เพราะดูเหมือนเธอจะเชื่อในสิ่งที่เธอคิดมากกกก และเป้าหมายที่แท้จริงของผมคือ ปั่มปั๊มมมม  เครครับไม่ใช่มาคะคานกับใคร ซึ่งก็ดูเธอไม่ยี่หร่ะกับการที่โดนจับผิดได้เท่าไหร่ แถมยังขอหอยที่ผมตักอยู่ไปกิน (อยากจะบอกเธอว่าไม่สน,,,บ้างเหรออออ-แต่ท้ายที่สุดแล้วเธอสนครับ!)
          ช่วงการสนทนานี้ผมก็พยายามฟังจับใจความให้ได้มากที่สุดแหละครับ เอาเท่าที่ผมจำได้นะครับ ซึ่งผมก็ไม่ได้ใช้ข้อมูลตรงนี้ในการจิจ๊ะอะไรมากเลย ท่านที่ไม่สนใจก็ข้ามได้ครับ เพราะช่วงเวลานั้นผมก็นึกคำพูดเพื่อที่จะขุดหลุมพลางล่อเหยื่อไม่ออกเหมือนกัน ได้แต่ฟังเธอพูดไปเรื่อยๆ

          อย่างที่ผมบอกตั้งแต่โพสต์ก่อนแล้วว่าเธอดูแปลก ๆ พูดเหมือนย้ำคิดย้ำทำอยู่กับเรื่องพระเจ้า พระพุทธเจ้า ยมบาล หรือการกินเจของเธอมันทำให้เธอเหนือกว่าคนอื่น การโดนคิดไม่ดีจากคนที่ไม่ชอบหน้าเธอเพราะเธอกินเจหรือดูสูงกว่าคนอื่น และแฟนที่เป็นคนชอบออก ตจว. ก็พูดวกวนอยู่อย่างนี้  มันทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าเธอคงได้รับบาดเจ็บทางจิตใจมาซักอย่าง และคงผ่านอะไรที่เลวร้ายมามากๆ แต่ผมก็ไม่ได้พูดออกไป

bangkok911

วันนี้ที่เจอกัน เราได้พูดคุยกัน มากมายหลายประเด็นมากขึ้น เพราะส่วนหนึ่งก็ถือว่า เคยทักทายคุ้นเคยกันจากคราวที่แล้วมาพอสมควรหล่ะ
          เธอเล่าให้ฟังว่าเคยมีลูกชายร้านทองมาติดเธออยู่พักหนึ่ง ชื่อร้าน .......เฮงอะคับ ซึ่งตั้งอยู่ในซอยที่พักของเธอ น่าจะเป็นร้านขายทองทั่วไปธรรมดา แต่ไม่ใช่ฮั่วเซ่งเฮงนะครับ แต่เธอก็คบได้ไม่ยืด เพราะพ่อแม่ฝ่ายชายกีดกัน เธอก็ยอมถอยห่างออกมา เธอบอกว่าเธอประทับใจลูกชายร้านทองเพราะเค้าเป็นคนขี้อาย ชอบมาแอบมองเธอตอนที่ทำงานอยู่ในซอยนั้นแหละแต่ผมจำไม่ได้แล้วว่าเธอทำอะไร  

          ผมนั่งคุยกับเธอประมาณ 30 นาทีได้ เริ่มจะตัน อยู่ไปก็เสียฟอร์ม ก็เลยจะบาย แต่ก่อนจะออกมาผมก็ขุดหลุมล่อเหยื่อไว้ด้วย (ซึ่งผมว่ามันเหมือนขุดหลุมฝังตัวเองซะหล่ะ)  โดยอธิบายว่าผมมากับเพื่อน 2 คน ถ้าเธอไม่มีเพื่อนก็ไปนั่งกับผมก็ได้นะครับ สังเกตุนะครับผมไม่ได้ใช้คำพูดในเชิงบังคับ แต่ให้เธอเลือกด้วยตัวเธอเองว่าจะไปรึเปล่า ถ้าเธอมาก็ดีไป แต่ถ้าเธอไม่มา คนใจหล่ออย่างผมก็ไม่เสียใจ (บางท่ายอาจจะ ครากถุยผมก็ได้ ฮ่า ๆ ๆ)

          พอผมลุกออกมานั่งโต๊ะได้ประมาณ 10 นาที เธอก็สั่งเชคบิล ตอนนั้นไอ้ใจหล่อก็ใจแป้วเหมือนกัน ฮะฮะ (เวรหล่ะกรู) และเธอลุกเดินออกไปจากร้าน แต่ๆๆๆๆๆๆๆ เธอกลับไปนั่งอีกที่หนึ่ง ซึ่งเป็นโต๊ะที่ตั้งอยู่หน้าร้าน ซึ่งเป็นจุดเดียวกับที่เธอนั่งในวันแรกที่ผมพบเธอ ระหว่างสายตาของผมก่อนจะถึงเธอจะมีกลุ่มเด็กในร้านนั่งออกันอยู่ 3-4 คน ใกล้ ๆ กับโต๊ะของเธอ ทำให้ผมส่งสายตาให้เธอได้ไม่ถนัดเท่าที่ควร แต่ไม่ถนัดไม่ได้หมายความว่าไม่ได้ชิมิล้า

         และแล้วพระพายก็โชยพัด ดูสงัดสรรพสิ่งช่างนิ่งเฉย อย่าปล่อยโอกาสคลาดไปให้เปล่าเลย ลมรำเพยจะถุยถ่มสมน้ำหน้า...ขอนิสส์นุง ไม่รู้ว่าเป็นเทพหรือมารดลใจให้ตัวข้า ได้เดินหน้ารุกต่อไป (เจ้าบทเจ้ากลอน) แน่นอนครับโอกาสมาถึงแล้ว ผมซื้อดอกกุหลาบจากเด็กที่มาเดินขายในร้าน 20 บาท แล้วให้เด็กเอาไปให้เธอ เธอรับไว้และมองมาที่ผม ยิ้มให้ผม และยกมือไหว้ขอบคุณ หลังจากนั้นประมาณ 5 นาที บรรดาเก้งกวางขวางสายตาที่อยู่ตรงนั้นก็ลุกออกไป ผมจึงยกมือแสดงท่าทางเหมือนส่งสัญญาณให้เธอมานั่งด้วยกัน ใช่ครับ เธอไม่ปฏิเสธผม

          เมื่อเธอมานั่งที่โต๊ะ ผมรู้สึกได้ว่าอาการเกร็งระหว่างผมและเธอได้หายไปแล้ว  คุยกันได้เนียนตามากขึ้น  และที่สำคัญผมรู้สึกว่ามีอะไรในแววตาของเราทั้งสอง ยิ่งตอนเธอร้องคลอไปตามเพลง “กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” ของเครสเซนโด แล้วพยายามเล่นหูเล่นตากับผมที่ร้องเพลงไปพลางเหมือนกัน มันช่างให้ความรู้สึกดีแบบแปลกๆ ...ผมก็แนะนำเพื่อนผมให้รู้จัก ซึ่งไอ้นี่หล่อกว่าผมมากครับ แต่มันยังปลดล็อคตัวเองไม่ได้ ถ้าปลดล็อคได้ผมรับรองว่ามันคง เปรี้ยว หวาน หอมหวล ชวนสาวน้อย สาวแก่ แม่หม้าย ได้มากมายกว่าผมแน่นอน

           แต่ตอนนี้ก็ใช่ว่าผมจะปลดล็อคตัวเองได้ระดับหนึ่งหล่ะนะ  ฮะๆ คุยกันได้สักพักเพื่อนผมอีกคนมาสมทบ เมามาจากไหนก็ไม่รู้ ไม่ได้เจอกันมาปีกว่า ๆ แล้ว เพิ่งโทรให้มาหา ไอ้นี่ปากหมามาก แต่วันนี้ดูสงบเสงี่ยมเป็นพิเศษ นัยว่าเปิดทางให้ผม มาถึงโต๊ะก็ทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่บางอย่างก็ไม่เรื่อยเปื่อยนะ คือการพับดอกกุหลาบจากกระดาษทิชชู่ ผมว่ามันเป็นเสน่ห์อย่างนึงนะ ดูยมเค้าสนใจดี ผมว่าจะให้มันสอนให้หน่อยแล้ว

          ขอรวบรัดเลยละกันยาวมากแล้ว เด๋วคนอ่านเบื่อ(ชักจะลากยาวไปหล่ะ) นั่งกินเหล้าต่อจนถึงร้านเกือบปิด ผมอยากไปต่อ เธอจึงชวนไปร้านเหล้าถึงคาราโอเกะที่อยู่หน้าปากซอยห้องพักเธอ เพื่อนผมขอตัวกลับคนนึง จึงเหลือผม เธอ และเพื่อนผม 3 คนไปต่อกัน ก็เข้าไปนั่งกินเหล้ากัน ผมเลือกโต๊ะที่เป็นโซฟา จะได้นัวเนียกันได้เนอะท่านผู้อ่าน ซึ่งก็ตามนั้นเธอก็เข้ามานัวกับผมจริง ๆ หน้าตาเธอมันยั่วยวนมาก จนผมอดไม่ไหวดึงเข้าจูบปาก ผู้ชายทั้งร้านแอบเหล่มาที่ผมทั้งนั้น บางทีเธอก็ใช้ปากคาบหมูทอดมาป้อนใส่ปากผม

          ร้านนี้เป็นคาราโอเกะด้วย แน่นอนครับ เพลงที่เธอขอคือ “กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” ของเครสเซนโด
          “ทำไมสายตาเย็นชา เวลาที่เราเจอกัน ทำไมต้องทำอะไรอย่างนั้น ไม่เข้าใจ” ใช่ครับ ผมไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เนื้อเพลงพูดถึงสายตาที่เย็นชา แต่สายตาที่เธอกับผมมองกันเวลาร้องเพลงนี้ไปด้วยกันมันช่างเหมือนสายตาของคนรัก และสายตาเธอช่างทายท้าให้ผมเข้าไปบดปากกัน - แต่ก่อนผมไม่เคยชอบเพลงนี้เพราะผมมองว่ามันป๊อบเกินไป แต่หลังจากวันนั้นเพลงนี้ก็แทบจะเข้ามากระแทกแทรกอยู่ในชีวิตของผมตลอดเวลา ยิ่งนึกถึงเพลงนี้ทีไร รอยยิ้มและสายตาอันทายท้านั้นจะผุดขึ้นมาในใจผมทุกที
        นั่งไปได้ชั่วโมงหนึ่งประมาณตีสามนิด ๆ เธอก็มากระซิบที่ข้างหูผมด้วยเสียงกระเส่า “ไปโรงแรมกันนะ” ..เหยดดดดดด วินาทีนั้น มันช่างเป็นความรู้สึกสุดยอด แต่รู้สึกสุดยอดอยู่ได้ไม่ถึง 3 วินาที ขอเงิบแฟรบบบบบ มันตามมาด้วยคำพูดที่ว่า  “3 พันนะ!!!!!!!!!”


   ผมช็อคไปนิดนึง แต่แอบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติกลับมาทั้งหมด แล้วตอบเธอไปว่า “ได้” และต่อว่า “แต่เดี๋ยวขออยู่ที่ร้านก่อนได้มั้ย เหล้ายังไม่หมดเลย” เออ "ถ้าเอาแบบสบายใจต้องใช้ผลประโยชน์เข้าแลกเลยหรอ" เธอบอกต่อว่า "อยากรู้ว่าถ้าพูดคำนี้ออกไป เธอจะมองยมเป็นยังไง" ผมคิดอะไรในหัวต่ออีกหลายอย่าง แต่ก็ยังสนุกกับเธอต่อไป ตลอดเวลาเธอเทคแคร์ผมดีมาก ๆ อยู่ด้วยแล้ว โทดนะครับ แมร่งงงงรู้สึกเอนเตอร์เทรนด์ฉิบหาย หรือผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้ก็ไม่รู้นะมีความสุขจนเช้าไม่รู้ตัว เวลาเกือบ 6 โมงเช้าก็เลยเช็คบิล และผมหันไปพูดกับเธอเบาๆว่า


   “ผมไม่ไปต่อโรงแรมนะครับ”